یادم هست پیش از ازدواجم،مدتی با همسرم هم کار بودم.فضای کا

یادم هست پیش از ازدواجم،مدتی با همسرم هم کار بودم.فضای کار باعث شده بود که او از شخصیت و اطلاعات من خوشش بیاید.ناگفته هم نماند؛خودم هم بدم نمی آمد که او اینقدر شیفته ی یک آدم فراواقعی و به قول خودش عجیب غریب شده...
ماباهم ازدواج کردیم.سال اول را پشت سر گذاشتیم و مثل همه ی زن و شوهرهای دیگر،بالاخره یک روز دعوای سختی باهم کردیم.
درآن دعوا چیزی از همسرم شنیدم که حالا بعد از چداییمان،چراغ راه اینده رفتاری ام شده!او گفت:من رو باش که خیال میکردم تو چه آدم بزرگ و خاصی هستی!!ولی می بینم الان هیچی نیستی!...یه آدم معمولی
امروز که دفت میکنم، میبینم تقریبا همه ما در طول زندگی،به لحظه ای میرسیم که آدم های خاص و افسانه ای مان،تبدیل به آدم واقعی و معمولی می شوند.و درست در همان لحظه،آن آدمی که همیشه برایمان بُت بوده،به طرز وحشتناکی خرد و خاکشیر خواهد شد
ما اغلب دوست داریم از کسانی که خوشمان می آید،بُت درست کنیم و از آنها"ابر انسان"بسازیم. و وقتی آن شخصیت ابر انسانی تبدیل به یک انسان عادی شد،از او متنفر شویم.
به یک دلداده ی شیفته باید گفت:کسی که تو امروز در بهترین لباس و عطر و قیافه میبینی ،در خلوتش،یک شامپانزه ی تمام عیار میشود!تو با یک آدم معمولی طرفی،نه یک ابر قهرمان سوپر استار!
همه ما آدمیم،آدم های خیلی معمولی
..........