قُمارِ عِشق شیرین اَست و مَن، هَرگِز نمیبازَم ...

قُمارِ عِشق شیرین اَست و مَن، هَرگِز نمیبازَم ...
"تو" از آسِ دِلَت مَغرور و مَن، دِلخوش به سَربازم ... چه حُکم اَست اینکه میدانی، که حُکماً دَستِ مَن خالیست ....

دِل و دَستَم که میلَرزَد ، خودَم را پاک میبازَم ...
.وَرَق بَرگشته اَست اِمروز و "تو" حاکِم مَنَم مَحکوم ...
چه بایَد کرد با این بَخت؟ میسوزَم و میسازَم ... "تو" بازی میکُنی اَز رو وَ مَن آنقَدر گیجم که ...

نِمیدانَم کُدامین بَرگ را ، بایَد بیَندازَم ... اَگر حاکِم تویی اِی "عِشق" ، مَن تَسلیمِ تَسلیمَمْ ...
هَمه اَز بُرد مَغرورند و مَن، بَر باخت مینازَم!!!!!!