همین که نمی خوابی

همین که نمی خوابی
دست هایت را به هزار شکل روی سرت می کشی
یعنی بغض
با قیچی کُندِ غرور
امان ات را بریده است!
حتا به جای تمامِ مردمان جهان گریه کنی
از سنگ چینِ گفتنی هایت ذره ای اگر کم شد
من اسم ام را عوض می کنم!
دوستِ من!
آرام باش
و مسیری که دل ات نشانه رفته است را
تا آخرین پیچِ جاده سوت بزن
سفر، پنبه زنِ پیری ست
که بقچه های دل ات را به آرامی می تکاند!
در زندگی
راه هایی ست،
حرف هایی ست
که باید فقط خودت بروی
و خودت بشنوی