دخـتــَــر کـه بــاشی

دخـتــَــر کـه بــاشی
میـدونـی اَوّلــــیـن عِشــق زنـدگیـتــ پـــِدرتـه
دخـتــَــر کـه بــآشی میـدونـی مُحکــَم تــَریـن پَنــآهگــاه دنیــآ
آغــوش گــَرم پـــِدرتـه
دخـتــَــر کـه بــآشی میـدونـی مــَردانــه تـَریـن دستــی
کـه مـیتونی تو دستـِـت بگیـــری و
دیگـه اَز هـــیچی نَتــَرسی
دســــتای گَرم وَ مِهـــــرَبون پـــِدرتـه
هَر کـجای دنیـا هم بـــاشی
چه بـاشه چـه نبــاشه
قَویتــریـن فِرشتــه ی نِگهبـــان پـــِدرته



گفــت : با پدر یه جمـــله بســـاز
گفتــم: من با پدر جمله نمیســازم ،
دنیــــــــامو می سازم



ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﺯموﻥ ﻣﯿﭙــﺮﺳﯿﺪﻥ ﺑــﺎﺑــﺎﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﻣـﺎﻣــﺎﻧﺘﻮ؟ﻣﯿﮕﻔﺘﯾﻢ : ﻫﺮ ﺩﻭﺗﺎﺷﻮﻧﻮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﯿﮕﻔﺘﻦ : ﻧﻪ ! فقط یکی ؟
ﻣﺍ ﻫﻢ ﺑﺎخنده می گفتیم مامانمون
ﺑﯿــﭽﺎﺭﻩ ﭘﺪﺭ ! ﻟﺒــﺨﻨﺪ ﺗﻠﺧﯽ ﻣﯿﺰﺩ وشاید هم خجالت ﻣﻴﻜﺸﻴﺪ ﺟﻠــﻮﯼ همه..

ولـــــــــــی من جز اون ادمایی بودم ک هر موقع این سوال ازم میپرسیدن میگفتم بابــــــا....

ولی الان بلند میگم هههههررررر دو!!



جووونننم میدم واسه خنده های دوتاییتون....جونم میدم واسه زدن دنبال هماتون ....جونم میدم واسه ههههررردوتون...



بـــــــــابا؟؟؟؟زندگیـــــــــمـــــــــیییییییییییییییییییی...ماچ