قلمم قهر نکن قول که از غصه نگم

قلمم قهر نکن قول که از غُصه نگم
چند کلامی بگویم دگر از قِصه نگم

نه ز مظلوم بگویم نه من از ریشه ی ظلم
دگر از قناری و طوطی پر بسته نگم

کوفقیر؟میانمان نیست مگر اصلا هست؟
سرشب سفره تهی حرف از این دسته نگم

کودکانی که خوشحال پدر آمده است
دست پر پینه کمر خم پدری ، خسته نگم

گوشه ی چادر مادری چرا نم دار است؟
اشک تا صبح چقدر صورت او شسته نگم

دختران دم بختی ز جهازیه به دور
در بروی خواستگاری که دَر بسته نگم

قلمم عفو که شد سنگ صبور خارج از عهد
قلمم قول دگر قِصه ی پر غُصه نگم