هر چند که در حسرت دیدار تو سوزم

هر چند که در حسرتِ دیدار تو سوزم

هر چند که در حسرتِ دیدار تو سوزم
دل سوخته ام با تب رخسار تو سوزم

پروانه شدم دور زدم بر رخِ ماهت
از شعله ی رخسارَ پر اسرار تو سوزم

صد شعله بجانم زده آن ناوکِ مژگان
ای شعله بر افروز ز هر کار تو سوزم

از کوچه اگر می‌گذرم با دلِ خونین
در کوچه و در گوشه ی دیوار تو سوزم

شیرین سخنم لب شکرم جان و دلِ من
من صدقه ی گفتار ز گفتار تو سوزم

کم تر بنما رخ به حریفان که مبادا
از رُخ زدنت من سرِ بازار تو سوزم

هر چند چو پروانه بسوزد پرو بالم
من لایقِ آنم و سزاوار تو سوزم

با خونِ جگر اشک سحر ناله ی شبگیر
هر لحظه به صد بار و تکرارِ تو سوزم

هرچند شدم خسته و بیمار چو طاهر
صد بار دیگر بر لب رخسار تو سوزم
دیدگاه ها (۳)

هذیان

Attar-050705

باتو ، با عشق تو همخانه شدن را بلدمغیرِ تو ، با همه بیگانه ش...

تو ای آرام جان من ، مرا تو برتر از جانیچو خون بر رگ شدی جاری...

آجرک الله یا صاحب الزمان روحی فداک

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

عکس ملکه خوب ها.خواهش کپی ممنوع

نمی گفتی  منم  دیوانه ی  تو؟لبِ  خُشکیده  برمیخانه ی  تونمی ...

من “حافظ” عشق تو و دیوانه ی فالتمن “مولوی” عهد تو با شوق وصا...

من “حافظ” عشق تو و دیوانه ی فالتمن “مولوی” عهد تو با شوق وصا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط