دام

..................................‌‌‌‌‌‌............‌‌.........‌‌‌‌‌...........‌‌‌..


ڪـدام...
ڪَوشه قلبم را ڪَـرفته‌اے ...
ڪـه این چنین محڪـم می‌ڪَـوید ،

    .‌‌.....دوستت دارم........‌
ڪَـر نباشی...
صبح ها دلتنڪَــ.....

ظهر ها پریشان...شب ها دِق می‌ڪـنم....

قصه ما...
همان آرامِ جانی‌ست ڪـه

                        به ؏شـق پسندیدم....
                          و به دل خواستم......!