وای از آن روزی که ما دل را به دنیا باختیم

💎

وای از آن روزی که ما دل را به دنیا باختیم
خانه مان را روی تار عنکبوتی ساختیم
یادمان رفت آن زمانی را که آدم بوده ایم
چهره خود را درون آینه نشناختیم
وای از ان روزی که خودخواهی گریبانگیر شد
بی محابا سوی تخریب شرافت تاختیم
حرمت انسان شکستیم و بدون دلهره
پیکر بی جان او را زیر پا انداختیم
گور خود را با دو دسا خویش کندیم و برآن
نوحه خواندیم و به ترحیم و عزا پرداختیم
دیر فهمیدیم با خود ما چه کردیم و چه شد
ما شرافت,آدمیت,ما خدا را باختیم
دیدگاه ها (۲)

نه کسی را می خواهم که عاشقم باشدنه نیازی به توجه و محبتِ کسی...

بیا یک دلِ سیر زندگی کنیم.بیا سخت نگیریم به دنیا،به خودمان، ...

ای کاش پستچی بودم و هر صبح، حالِ خوب می‌بردم برای آدم‌ها، هر...

تا حالا شده از خودت بپرسیقیمت یک روز زندگی چقدره ...؟تو که ق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط