این روزهایِ پایانیِ شهریور دلهره ی عجیبی دارد!!!!

دلهره ای از جنسِ حال و هوایِ نابِ کودکی
با عطرِ دلبرانه ی کتاب هایِ نو و طعمِ گسِ خرمالو!!
ما دیگر آن کودکِ بی غم و خندانِ سالهایِ دور نیستیم اما این دلهره یادگارِ خوبِ همان روزهاست
روزهایِ خوبی که نگرانیِ مان بخاطرِ معلمِ تازه ای بود که نمی شناختیم!!
و تمامِ ترسمان برای درس هایی که قرار بود سخت تر از سال هایِ قبل باشد!!
چه حال و هوایِ بی نظیری بود!!
هنوز هم که هنوز است پاییز دلنشین تر از تمامِ فصل هاست
قدم زدن در خیابان هایِ نارنجی و خِش خشِ جانانه ی برگ ها تسکینِ خوبی ست!!
اما کاش برایِ یک روز هم که شده به روزهایِ خوبِ کودکی بر می گشتیم!!
مثلا اوایلِ مهر باشد و حیاطی شلوغ و بچه هایی شاد و خندان که با اشتیاقی بی وصف ، لباس و کفش هایِ جدیدشان را به هم نشان می دهند
مثلا پاییز باشد و کودکی که بی غم و آسوده ، کوله پشتی اش را روی دوشش گرفته و سرخوش و لی لی کنان به سمتِ خانه می دود
و چه موسیقیِ دلنوازی ست خش خشِ برگهایِ پاییزی
وقتی دلت کودکانه می تپد
وقتی نگرانِ هیچ چیز نیستی!!