می فهمی زندگی چقدر شبیه همان

می فهمی زندگی چقدر شبیه همان
لحظه های آرامیست که روی
یک خط نازک
آمدن‌ها و رفتن‌ها را تماشا میکنی

جریان همیشه در حرکت است؛
کسی می‌رسد کسی می‌رود
لحظه ای پر میشود و لحظه ای خالی
و در میان این رفت و برگشت بی وقفه
تو یاد میگیری
آن نقطه ی درونی ثابتی را پیدا کنی
که نه با آمدن‌ها هیجان زده میشود
و نه با رفتن ها فرو میریزد.

آنجا که میفهمی ارزش تو
در ماندن دیگران نیست
در ریشه های آرامیست
که در خودت میکاری..




.
.
.