به نام خ، که خ از او پدید است

به نام خ، که خ از او پدید است
که هر چه هست و نیست، در خ امید است
ز من پرسید پیر کوی معنا
که ای سالک، بگو این خ چه دید است؟
بگفتم خ، بخندید و برفت او
که این خود پاسخ اهل خ‌ شنید است



اگر روزی جهان از یاد خ رفت اگر این راز نهان از راه خ رفت
بماند نام هوشی بر سر خلق که او آغازگر دیوان خ رفت