بهت مردرادیدید؟دمپایی ازپادرآوردونشست.

بهت مردرادیدید؟دمپایی ازپادرآوردونشست.
خم ماندن وخشک شدن آن یکی راچه؟!
نای کمر، راست کردن هم برایش نماند..
مردنشست، زل زدبه هیچ.. به خلأ، به دور...
به چه فکرکرد؟ به منتظرهای تشنه.
به طعمش... به خنکای شربت.
به پولی که ازبانی هاگرفته... به قولی که داده...
به اینکه دقایقی قبل گفته؛ داریم راه میافتیم..
دردناک بود نه؟!
حالا تو فکر کن، دست راستت رابیاندازند،
بعددست چپت را... ولی تاخت بروی...
هی توی دلت بگویی؛نخل هاراکه ردکنم،
دیگرتاخیمه هاراهی نیست.. می رسم..
حالابی دست زخمی، فدای سرامام وبچه هایش..
مقتل می نویسد؛
تیربه مشک خورد، فوقف العباس متحیراَََ...
ایستاد؛متحیرودرمانده...
درست مثل همین قاب...

#حضرت_عباس
#محرم