«او شوالیه‌ای بود که زره‌اش از سکوت ساخته شده بود و تنها

«او شوالیه‌ای بود که زره‌اش از سکوت ساخته شده بود و تنها مقصدش، رسیدن به تکه‌ای از آسمان بود که در قالب یک گل آبی بر زمین نشسته بود. شوالیه فهمید که برای محافظت از زیبایی، نباید شمشیر کشید؛ گاهی تنها راهِ ستایش، در برابرِ شکوهِ یک گل، زانو زدن و در سکوت، با او هم‌نفس شدن است.»