بیگانه

بیگانه

رفتم از خانه به بیرون به خیابانی که
از همان خانه که شد یک زندانی که

در دل آشوب شده حوصله ام سر رفته
رود اشک هم از دریاچه غم سر رفته

دل به تو دادم که تو گشتی یکی یکدانه من
رفتی اما دل شکستی ای تو ای تک دانه من

اگر افسانه شدن افسانه تو کردی
با تو بیگانه شدم بیگانه تو کردی

اگر آواره شدم آواره تو کردی
همه شب‌ها راهی میخانه تو کردیم
#محمد_خوش_بین
دیدگاه ها (۰)

بی تو من زنده نمانم...بی تو طوفان زده ی دشت جنونمصید افتاده ...

وقتی لب تو خنده زد

لیلی

جاده بی راهه

آخرین بازمانده از عشق

اگر برای تو تن‌پوشی بودم، لااقل در سرمای پاییز در راه به کار...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

تک پارتی از سونوروی مبل دراز کشیده بودی و با گوشی‌ات بازی می...

آن میوه ای که فاطمه آن را طلب نمود...

Part:4🥀صبح که از راه رسید رزا با تابش نور خورشید چشمان قهوه ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط