یه روزایی باید هیچ کاری نکنی.

یه روزایی باید هیچ کاری نکنی.
باید بشینی کنار پنجره، آروم آروم قهوه‌ت رو مزه مزه کنی و به هیچی فکر نکنی.
باید روی برگه‌ی کاهی حال دلت رو بنویسی و آروم آروم باهاش اشک بریزی.
باید آهنگ گوش بدی و به گذر ابرها نگاه کنی.
باید کتاب شعر بخونی و شعرش رو کل روز زیر لب زمزمه کنی.
باید مراقبه کنی و ذهنت رو از این همه اتفاق ناگوار آروم کنی.
یه روزهایی هست از اول صبح خسته‌ای.
هم روحی هم جسمی.
انگاری کل شب با حال بد شکنجه‌ت دادن.
یه روزایی باید همه چیز رو بذاری کنار.
باید برگردی به خودت
و به روحت استراحت بدی.
یه روزایی باید هیچ کاری نکنی...