گاهی سرد نمیشیم چون بیاحساسیم

گاهی سرد نمی‌شیم چون بی‌احساسیم،
سرد می‌شیم چون خیلی احساس کردیم و دیگه تحملش رو نداریم.
اون‌قدر درد کشیدیم که دیگه دلمون برای هیچ‌کس تند نمی‌زنه،
اون‌قدر شکستیم که یاد گرفتیم لبخند بزنیم وسط ویرانی.
سرد شدن بعضی وقتا دفاع نیست، بقاست.
وقتی از درون هزار بار سوختی، یاد می‌گیری خاموش بمونی…
نه از بی‌احساسی، از خستگیِ بیش از اندازه.
گاهی سردترین آدم‌ها، همون‌هایی‌ان که یه روز با تموم دلشون دوست داشتن.