سجین

' سؤجینٔ '
من این را به تو یادآوری کردم که همه کنجکاوی‌ها درست نیستند و گاه خوشی‌ها را خراب می‌کنند. قضاوت کردن کسانی که دوستشان داری، ممکن است موجب از دست دادن‌شان شود. گاهی سکوت، ارزشمندتر از هزار کلمه است و صبر، بهترین همراه آدمی. مهربانی را حتی زمانی که کسی قدردانش نیست نگاه دار، زیرا دل‌ها با احترام ساخته می‌شوند، نه با عجله و غرور. به یاد داشته باش، برخی تجربه‌ها باید به آرامی طی شوند تا طعم واقعی خود را نشان دهند.

همه چیز به رفتار تو وابسته بود؛ می‌توانستند خوشی را تجربه کنند، اما با شتاب شروع کردند و سرنوشت اشتباهی نصیبشان شد. وقتی کسی که دوستش داری از دست رفت، خاطرات را در همان زمان رها کن و به مسیرت ادامه بده؛ کش دادن گذشته‌ای که سپری شده بی‌ثمر است. تو نمی‌توانی زمان را به عقب بازگردانی یا در همان لحظه گرفتار بمانی؛ باید بدون نگاه به گذشته ادامه دهی.

این پایان ماست، و من از تو می‌خواهم که من را نیز در گذشته رها کرده و مسیرت را ادامه دهی؛ چنان که زمان من در همین نقطه ایستاده و جلوتر نمی‌رود. سرنوشت درست تو، ادامه دادن است. گاه تنهایی، تنها راه رسیدن به موفقیت است، و پس از آن، شاید یادی هم از من کنی که درسی درباره از دست دادن به تو آموختم؛ قول می‌دهم بابت آن، سپاسگزار باشی.
یادت نره ، دل کندن از بعضئ چیز ها یعنی بزرگ شدن !
و این‌گونه، زمان من؛ شخصیتی خیالی، در همین نقطه به پایان رسید…