بالاخره یکــ روز تمامـ می‌شود؛

بالاخره یکــ روز تمامـ می‌شود؛
این دنیا با تمامـ سربالایی‌ها و سرپایینی‌هایش...
آدمی که تو را رنجاند،
اویی که تو را خنداند،
کسی که قلبتــ را به درد آورد،
اویی که آرامتـ کرد،
کسی که اشکـ هایتــ را دید و لبخند زد،
اویی که اشکـ هایتـ را پاکـ کرد و یا، با تو اشکـ ریختـ..
کسی که تمامـ وجودش پر از مهربانی بود،
و اویی که...
با همه‌ی آن‌ها، روزی جایی دور از این‌جا رو به رو می‌شوی؛
یا با لبخند به همـ نگاه می‌کنید،
و یا فقط به همـ، نگاه می‌کنید...!
آن‌جا دیگر کسی نمی‌تواند؛ چشمانش را روی قلبی که شکستــ، بغضی که به گلویی نشاند، اشکی که جاری کرد، زندگی شیرینی که خرابش کرد، دروغی که گفتــ.. ببندد.
چون همان وقتــ که این‌جا چشمانش را روی تمامـ این‌ها بسته بود؛ کسی بود که چشمانش همه چیز را ثبتـ می‌کرد و به خوش‌خیالی آن فرد، لبخندی تلخ می‌زد..
گاهی باید کنار گوش تمامـ بی‌گناهانِ دل‌شکسته و پر از بغض دنیا آرامـ گفتـ: غمتـ نباشد؛ کسی که این‌جا چشمانش را بستـ؛ جایی دیگر بخواهد یا نخواهد چشمانش باز خواهد شد، گوش‌هایش همـ. و همان وقتـ اشکی را که جاری کرد و ندید؛ می‌بیند. و صدای قلبی را که شکستـ؛ می‌شنود. می‌دانی؟ تنها خوبی این دنیا این استــ که، تمامـ می‌شود..
آرامـ بگیر...
آن‌جا،
جای دیگری‌ستـــ... 👌🏻🍃🌱