زمستان بود و بی تابی دلم جایی فدایی شد

زمستان بود و بی تابی، دلم جایی فدایی شد

نفس در سینه خشڪش زد، دلم با تو هوایی شد

نگاهت نور خورشیدی، ڪه چشمان مرا می زد

نشستم بر سر راهت، هوس با تو خدای