،،،
،،،
زمان قرار بود تسکین باشد، قرار بود فاصلهها را کمرنگ کند؛ اما هرچه بیشتر مےگذرد، جای خالےِ تو پررنگتر مےشود. انگار عقربهها هر دور که مےزنند، غمِ تازهای روی شانهام مےگذارند. زندگے عادت دارد ادامه پیدا کند، حتے وقتی قلب نمےخواهد… اما عشق تو، بهجای آنکه کم شود، در سکوتِ شبها، شکلِ تازهتری پیدا مےکند. و این عجیبترین درد دنیاست: چیزی که نیست، درون آدم بزرگتر مےشود.&♡
زمان قرار بود تسکین باشد، قرار بود فاصلهها را کمرنگ کند؛ اما هرچه بیشتر مےگذرد، جای خالےِ تو پررنگتر مےشود. انگار عقربهها هر دور که مےزنند، غمِ تازهای روی شانهام مےگذارند. زندگے عادت دارد ادامه پیدا کند، حتے وقتی قلب نمےخواهد… اما عشق تو، بهجای آنکه کم شود، در سکوتِ شبها، شکلِ تازهتری پیدا مےکند. و این عجیبترین درد دنیاست: چیزی که نیست، درون آدم بزرگتر مےشود.&♡
- ۹۲
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط