عاشق واقعی فقط دوست دارم گفتن بلد نیست

عاشقِ واقعی فقط «دوست دارم» گفتن بلد نیست!
امنیت می‌ده. یه جوری که کنارش لازم نیست نگران قضاوت شدن باشی.
حامیه ؛ وقتی زمین می‌خوری دستتو می‌گیره، نه اینکه سرزنشت کنه. پشتته ؛ حتی وقتی همه برگردن بگن نمی‌تونی.
هواتو داره، بهت احترام می‌ذاره، به رویاهات می‌خنده نه اینکه کوچیکشون کنه.
عاشقِ واقعی بلد نیست رها کنه وقتی سخت میشه ؛ می‌مونه، می‌سازه، تلاش می‌کنه.
عاشق واقعی پناهِ دلته، نه دلیلِ استرست.
کنارش خودِ واقعیِ خودتی، بدون ترس از کم بودن یا کافی نبودن. وقتایی که حتی نگی حالم بده، خودش بفهمه