قشر محروم نه فقط توی زندگی که حتی توی مرگ برای آزادی هم

قشر محروم نه فقط توی زندگی، که حتی توی مرگِ برای آزادی هم مظلوم می‌مونن. انگار رنجشون عادی فرض میشه؛ می‌میرن، اما اسمشون یا گفته نمی‌شه، یا توی آمار گم میشه، یا به اسم بقیه تموم میشه. آزادی خیلی وقت‌ها روی شونه‌ی کسایی راه می‌ره
که حتی بعدش هم حق ندارن بگن: «من بودم».
اگه بخوام یک‌جمله‌ای جمعش کنم:
قشر محروم حتی وقتی برای آزادی می‌میره،
باز هم سهمش فقط سکوتـه.