خاله تامارا یا سکینه tریاکی صحبت میکنه🗣

خاله تامارا یا سکینه tریاکی صحبت میکنه🗣

خبب چطورید دخترای مننن؟ چخبر از حالتون؟

اومدم به اندازه شاهنامه فردوسی حرف بزنم.( اصلا نمیشه من حرف نزنم )


زیاد جوک های اsهالی تحویلتون نمیدم میرم سراغ اصل مطلب..


میدونم تک تکتون از من شاکی اید و دست به دعا میکنید که خدا بزنه پس گردنم یه لگد به کمرم بزنه...

ببینید میدونم تابستونه و طبیعتا هیچکس کاری نداره تو تابستون و همه وقتشون ازاده البته نمیگم وقتم پره اتفاقا خالی خالیه..

شرط میبندم همتون بهتون بیشتر خوش گذشته تا من چون خانوادم یسری قوانین برام گذاشتن و زیاد نمیتونم بیام پای گوشی..

خلاصه خیلی تحت فشارم و یجورایی رو گوشی بدبختم و خودم قفلی زدن و منم نمیتونم پارت بنویسم..

صادقانه بخوام بگم به اینهمه تلاشم که برای نویسنده شدنم کردم افتخار نمیکنن و یجورایی از نظرشون وقت تلف کردن و چرته..


واقعا نمیدونم چرا دارم اینارو به شما میگم ولی به هیچ عنوان نمیخواستم به دخترام دروغ بگم و تصمیم گرفتم حقیقت رو بگم..

از اونور هم ترس یا بهتره بگیم فوبیا دارم برای همین دستم میلرزه گوشیو دستم بگیرم و پارت بنویسم..

بخوام واضح تر بگم من فوبیا یا ترس از دیده شدن دارم..

یعنی چی؟

یعنی میترسم داستانام یا خودم دیده بشن و ازم حمایت کنن..

همزمان دوست دارم داستانام خونده بشه ولی ترس از اینکه خیلیا داستانمو ببینن و... دارم..

واقعا نمیتونم توضیح بدم چون توصیفش سخته ولی بزرگترین فوبیا من تو زندگیم همین بوده با اینکه دیده شدن و حمایت شدن رو دوست دارم ولی این ترس توی دلم منو از پا در میاره و مانع راهم میشه...

من در کنار هزاران مشکلات توی زندگیم در حال مبارزه با این ترس مسخره ام ولی هربار با شکست مواجه میشم..

تنها یکچیز منو از این فوبیا خلاص میکنه و اینم اینکه از اینده ام با خبر باشم که فکر میکنم هیچوقت قرار نیست این اتفاق بیوفته چون کاملا مسخرس و هیچکس از سرنوشتش خبر نداره...

خلاصه تمام حرفم همین بود دوست داشتم حرفمو به دخترای نازم بزنم و حقیقت رو برای همتون رونمایی و ثابت کنم..
بابت دیر گذاشتن پارت منو ببخشید تمام تلاشمو میکنم با هر سختی شده براتون بزارم...