با کسی باش که از حال دلت با خبر است

*  


*با کسی باش که از حـال دلت با خبر است*
با تو در شادی و غمهای جهان همسفر است

*پیش بـی درد سخن از غــم و انــدوه مکن*
آنکسی خوب بفهمد که تو را خونجگر است

*خـوب و بـد عمر گــرانمایه ی مـــا میگذرد*
جاودان نیست جهان بلکه سرای گذر است

*خیــری از آدم نـادان بــه تـــو هـرگـز نرسد*
چون بخواهد که محبت بکند هم ضرر است

*آسمان یـا کـه زمین فــرق نــدارد ،بر عقاب*
آنزمانیکه زمین خورده و بی بال وپر است

*تاجهان هست همین بوده که در آتش و دود*
نــازنین سوختن مشترک خشک و تر است

*چــونکه مهمــان تـــو شد شادی ایـــام بگو*
ای دل آرام بخند غصه همین دور و بر است

*بــا کسی باش در این راه تو ای سنگ صبور*
معتبر میکند آنکس کـه تــو را معتبر است