فراری‌ام از همه‌چیز. گوش‌هایم پر شده است. پر از غُر، عصبا

فراری‌ام از همه‌چیز. گوش‌هایم پر شده است. پر از غُر، عصبانیت، عقده. نمی‌دانم. دیگر نمی‌دانم اسمش را چه بگذارم. فقط می‌دانم همه‌ی این سال‌ها اوضاع همین بوده است و کار من طبیعی جلوه دادن و گفتن این‌که "نگران نباشید، حال من خوب و وضعیت زندگی‌ام عالی‌ست". با توجه به این‌که تواناییِ تغییر اوضاع را ندارم، پس توکل بر خداوند و زنده‌باد امید