{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

کوچک که بودم فکر میکردم آدمها چقدر بزرگن و می ترسیدم

کوچک که بودم فکر میکردم آدمها چقدر بزرگن و می ترسیدم !
بزرگ که شدم دیدم بعضی آدما چقدر کوچیکن و بیشتر ترسیدم !




🤍
دیدگاه ها (۰)

به قول صائب تبریزی:«آرامش است؛عاقبت اضطراب ها..»خلاصه که این...

زمان هیچی رو حل نمیکنهفقط عادت میشه واست..قبول دارید..

چجوری به ما میگین بهش فکر نکن؟!🤍

هیچ وقت،با دل آدمای مهربون بازی نکنینچون نمی تونن انتقام بگی...

بعضی اوقات به خودم میگم چقدر احمق بودم که درس و نخوندم تا با...

بچه که بودم فکر میکردم تنهایی یعنی وقتایی که کسی خونه نیسبزر...

زخم زبان به همسر شهید سعید شمقدری...چقدر این آدمها بزرگ و بز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط