عاشقانه های شبنم

نوشتم عاشقانه ای برای چشم های تو
پر از ترانه می شود هوای چشم های تو
به ماه می زند تشر، دو ماه روی صورتت 
دوباره ماه می شود فدای چشم های تو
به عطر چای روضه ات دلم دوباره تنگ شد
نمی رسد نگاه گل به پای چشم های تو
به عاشقانه ام قسم چه خوش سلیقه بوده است
زمان خلق صورتت خدای چشم های تو
سکوت مطلق م نبین صدای عشق هستم و
قلم دوباره می شود رهای چشم های تو
دوباره دعوتم بکن به روضه های مادرت
روضه شروع کنم من از کجای چشم های تو؟
اگر گذر کنی کمی میان شعر های من
غزل دوباره می شود گدای چشم های تو