-و‌َتمام‌این‌احساسات‌ساده‌بین‌ما‌که‌همه‌چیزِ من‌و‌قلبِ‌تا

-و‌َتمام‌این‌احساسات‌ساده‌بین‌ما‌که‌همه‌چیزِ من‌و‌قلبِ‌تاریکَم‌بودند...قَلبی‌که‌درشب ‌تیره‌و‌تارَش‌تو‌همچون‌خورشیدی‌که‌تاریکی را‌به‌آتَش‌بکشد،درآن‌طلوع‌کردی‌ومن، دیگر‌سرگشته‌روشنایی‌و‌زیباییِ‌تو‌بودم؛
وَقتی‌که‌سیاهی‌مرا‌در‌خود‌هر‌لحظه‌بیشتر‌غرق میکرد،تو‌همان‌باریکه‌نورِ‌امید‌بخشِ زندگی‌بودی‌چَکاوکم!؛