تکیه کن بر شانه ام

تکیه کن بر شانه ام
ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را
به چشمانت نبینم
قصه دلتنگیت را
خوب من بگذار و بگذر
گریه دریاچه ها را ،
تا به دامانت نبینم
کاشکی قسمت کنی
غمهای خود را با دل من
تا که سیل اشک را
زین بیش مهمانت نبینم