زندگی چیزی ک بهش نمیرسی

زندگی.. چیزی ک. بهش نمیرسی..
مرگ. چیزی ک بهش نمیرسی..
ارامش..
عشق..
خواب اروم..
و..
چیزایی ک بهشون نمیرسی..
مثل فردی ک رفته و عمرا ببینیش و مجبوری عادت کنی و مطمئنی ک نمیرسی..

مثل فردی ک رفته تو میدونی ک میتونی بهش برسی ولی یکی دیگه بهش رسیده..

مثل فردی ک تو میدونی ک میتونی بهش برسی ولی اون نمیخواد..

مثل فردی ک هردو میخواین بهم برسید ولی تو بیشتر.. و پیش قدم نمیشد..
اون بخاطر غرور.. تو بخاطر اینکه مطمئنی اگه بهت نیاز داشت یا براش مهم بودی غروری وجود نداشت، پس خودتو حذف میکنی...

مثل فردی ک بهش رسیدی... وجود داره ولی نیست
نه اونقدر ک باید باشه..

مثل فردی ک واقعا دوست داری مثل قبل باشین ولی از چشمت افتاده..

دردا تموم میشه..
ادما پیر میشن
ذوقا کور میشه..
همه چی میگذره.. ولی به ارامی حرکت
تکه ابری کوچک در یک روز افتابی..
به ارامی حرکت اتم های و اجزای ریز شیشه
و به ارامی دور زدن یک حلزون به دور یک شهر.. که احتمالا هرگز نتواند ان حلقه ی دور شهر را کامل کند..

ما همه به شیوه های مختلفی مرده ایم..
افرادی با بی حوصلگی و سکوت.. که هر روز با ماسک سکوت وارد میشوند..

افرادی با لبخند
و
افرادی با خنده.. و خیلی های دیگر..

نمیتونم بگم ادما اطرافمان بد هستن..
یا تنهایی...
ولی ادمای اطرافمان همه اون تاثیر خوبی ک باید بزارند رو نمیزارن..

ترک میکنن..
مشکنن..
خراب میکنن..
و دروغ میگن..

مهم این نیست ک تو مقصری یا نه..
باید این مهم باشه ک چه اتفاقی افتاده ک تو
مقصر شدی...

لبخند واقعی بزنید.. با ادمای واقعی.

"تـ‌ا نـ‌یـ‌زا کـ‌ی یــ‌ومـ ـه"