گورستان تنها جایی است که در آن فقیر و غنی پیر و جوان د

گورستان تنها جایی است که در آن، فقیر و غنی، پیر و جوان، در یک ترازِ مشترک به خواب رفته‌اند. اینجا “من” وجود ندارد؛ همه‌چیز “ما” شده است. باد که میانِ شاخه‌هایِ درختانِ کاج می‌پیچد، انگار لالاییِ ابدیِ کائنات را می‌خواند. این آرامش، ترسناک نیست؛ بلکه دعوتی است به سبک شدن. اینجا سنگینیِ تمامِ نقاب‌هایی که در زندگی به صورت داشتیم، فرو می‌ریزد و ما می‌مانیم و حقیقتِ عریانِ هستی.