به این باور رسیده ام که چیزی را نمیتوانی جبران کنی و دوبا

به این باور رسیده ام که چیزی را نمیتوانی جبران کنی و دوباره درست بگذاری‌اش سرجایش.
حفره‌های زندگی‌ات همیشگی هستند. تو باید در اطرافش رشد کنی، مثل ریشه‌های درخت که از اطراف سیمان بیرون می‌زنند.
باید خودت را از لای شیارها بیرون بکشی...