‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ اگر روزی گذرت افتاد از کوچه ی خاطرات

‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ اگر روزی گذرت افتاد از کوچه ی خاطرات
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ مکثی کن کنار همان درختِ بی نام
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ که هنوز نامت را آرام زیر لب می گوید .
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ من در باد پخش شده ام
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ لا به لای برگ هایی که پاییز
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ با احتیاط بر زمین می چیند .
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ اگر دلَت گرفت ؛
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ سرت را به شانه ی شب بسپار
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ستاره ای که دیرتر خاموش میشود
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ سهم من است .
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ گریه نکن ؛
‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ اشک ، راهِ بازگشت را خیس میکند
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ و من دیگر قصدِ برگشتن ندارم
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ فقط گاهی ؛
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ در عطرِ باران بعد از تو
‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ آرام قدم میزنم ...