وطنتو به چند تا تندیس بیشرف بودن
وطنتو به چند تا تندیس بیشرف بودن
فروختی وطن فروش تا ابد مرگ بر وطن فروش سلبریتیای دوزاری اگه ایران رو
نمیخوای گورتون رو گم کنین لیاقتون
همون غربه که برین توالت بشورین
♨️اشک تمساح لاله مرزبان برای زنان ایرانی
✍اشک را نمیشود برد آزمایشگاه تا معلوم شود واقعیست یا تمرینشده؛ اما بوی اشک تمساح را میشود از چندکیلومتری هم استشمام کرد.
لاله مرزبان ، زن ایرانی را قربانی حکومت ایران معرفی کرد.
مخاطب اما اگر شعور داشته باشد از حضور بدون حجاب و بی حیاگونه خودش و دوستش ریما رامینفر، صدق یا کذب این روایت را خواهد فهمید!
یعنی قبل از اینکه جمله شنیده شود، تصویر، پیامش را منتقل کرده.
اما از طرفی اینکه بخشی از زنان و دختران ایرانی دارند قربانی میشوند را هم نمیتوان انکار کرد.
قربانی مصلحت اندیشیها...!
همانهایی که بدون توجه دولت اسلامی ایران، با کنار زدن حجابشان در حال تبدیل شدن به کالا و برده برای نظام سرمایهداری هستند.
بگذریم...
اما این زن ایرانی چرا نامی از آمریکا و رژیم صهیونیستی نیاورد؟
چرا از دختران مدرسه شجره طیبه میناب چیزی نگفت؟
چرا از کودکان و زنان لامرد....
ادامه در پست بعد(اینجا)👇
ادامه از پست بالا(اینجا)
✍چرا از دختران مدرسه شجره طیبه میناب نگفت؟
چرا از کودکان و زنان لامرد و قربانیان ترورها و خانوادههایی که زیر بمباران داغدار شدند، حتی یک کلمه نگفت؟
چون آزادی زن ایرانی تا جایی ارزش اشک ریختن دارد که بتوان با آن علیه جمهوری اسلامی استفاده کرد؛ اما وقتی همان زن به دست آمریکا و رژیم صهیونیستی کشته میشود، ناگهان دوربین خاموش میشود، بغض فرو مینشیند و نام قاتل از متن سخنرانیشان حذف میشود.
ظاهرا برای تار موی زن ایرانی میشود در ونیز و کن و...بغض کرد، اما برای پیکر زن و کودک ایرانی زیر موشک آمریکایی؛ نه!
جمله "سختترین روزها را تجربه میکنیم" عمدا بیفاعل بیان شد تا مخاطب خودش فاعل را جمهوری اسلامی فرض کند؛ نه آمریکا که مدرسه و حتی جشن عروسی را بمباران کرده.
این اراجیف لاله مرزبان آخرین سکانس از فیلم سیاهنمایانهشان از ایران بود که باید به این شکل اجرا میشد؛ که شد!
اما برخورد بازدارنده یعنی رسیدگی قانونی، شفاف و بدون ملاحظه؛ نه سروصدای دو روزه و بعد فراموشی.
وقتی کسی از امکانات، امنیت و ظرفیتهای همین کشور استفاده کند اما در تریبون خارجی روایت مطلوب دشمن را تحویل میدهد و بعد بدون هیچ هزینهای یا کمترین هزینه، به همان چرخه کاری برمیگردد، معنایش اینست که "این کار هزینهای ندارد؛ تکرارش کنید"
مماشات با مورد اول، دعوتنامهای برای مورد دومست و سکوت در برابر این مورد، جشنواره بعدی را هم برای این اراذل، تضمین خواهد کرد.
فروختی وطن فروش تا ابد مرگ بر وطن فروش سلبریتیای دوزاری اگه ایران رو
نمیخوای گورتون رو گم کنین لیاقتون
همون غربه که برین توالت بشورین
♨️اشک تمساح لاله مرزبان برای زنان ایرانی
✍اشک را نمیشود برد آزمایشگاه تا معلوم شود واقعیست یا تمرینشده؛ اما بوی اشک تمساح را میشود از چندکیلومتری هم استشمام کرد.
لاله مرزبان ، زن ایرانی را قربانی حکومت ایران معرفی کرد.
مخاطب اما اگر شعور داشته باشد از حضور بدون حجاب و بی حیاگونه خودش و دوستش ریما رامینفر، صدق یا کذب این روایت را خواهد فهمید!
یعنی قبل از اینکه جمله شنیده شود، تصویر، پیامش را منتقل کرده.
اما از طرفی اینکه بخشی از زنان و دختران ایرانی دارند قربانی میشوند را هم نمیتوان انکار کرد.
قربانی مصلحت اندیشیها...!
همانهایی که بدون توجه دولت اسلامی ایران، با کنار زدن حجابشان در حال تبدیل شدن به کالا و برده برای نظام سرمایهداری هستند.
بگذریم...
اما این زن ایرانی چرا نامی از آمریکا و رژیم صهیونیستی نیاورد؟
چرا از دختران مدرسه شجره طیبه میناب چیزی نگفت؟
چرا از کودکان و زنان لامرد....
ادامه در پست بعد(اینجا)👇
ادامه از پست بالا(اینجا)
✍چرا از دختران مدرسه شجره طیبه میناب نگفت؟
چرا از کودکان و زنان لامرد و قربانیان ترورها و خانوادههایی که زیر بمباران داغدار شدند، حتی یک کلمه نگفت؟
چون آزادی زن ایرانی تا جایی ارزش اشک ریختن دارد که بتوان با آن علیه جمهوری اسلامی استفاده کرد؛ اما وقتی همان زن به دست آمریکا و رژیم صهیونیستی کشته میشود، ناگهان دوربین خاموش میشود، بغض فرو مینشیند و نام قاتل از متن سخنرانیشان حذف میشود.
ظاهرا برای تار موی زن ایرانی میشود در ونیز و کن و...بغض کرد، اما برای پیکر زن و کودک ایرانی زیر موشک آمریکایی؛ نه!
جمله "سختترین روزها را تجربه میکنیم" عمدا بیفاعل بیان شد تا مخاطب خودش فاعل را جمهوری اسلامی فرض کند؛ نه آمریکا که مدرسه و حتی جشن عروسی را بمباران کرده.
این اراجیف لاله مرزبان آخرین سکانس از فیلم سیاهنمایانهشان از ایران بود که باید به این شکل اجرا میشد؛ که شد!
اما برخورد بازدارنده یعنی رسیدگی قانونی، شفاف و بدون ملاحظه؛ نه سروصدای دو روزه و بعد فراموشی.
وقتی کسی از امکانات، امنیت و ظرفیتهای همین کشور استفاده کند اما در تریبون خارجی روایت مطلوب دشمن را تحویل میدهد و بعد بدون هیچ هزینهای یا کمترین هزینه، به همان چرخه کاری برمیگردد، معنایش اینست که "این کار هزینهای ندارد؛ تکرارش کنید"
مماشات با مورد اول، دعوتنامهای برای مورد دومست و سکوت در برابر این مورد، جشنواره بعدی را هم برای این اراذل، تضمین خواهد کرد.
- ۶۷۵
- ۲۳ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط