ضرب المثلی تقریبا در همه فرهنگ‌های دنیا وجود دارد که می‌گوید: زمانی‌که چشم نمی‌بیند، قلب‌هم‌احساس نمی‌کند.
ولی من تاکید می‌کنم که این گفته اشتباه است. هرکس هرچه دورتر برود، به قلب نزدیک‌تر خواهد بود؛ حتی اگر بکوشیم او را به فراموشی بسپاریم. حتی اگر در غربت زندگی کنیم، باز هم کوچک‌ترین خاطرات مربوط به اصل و نَسَبِ خود را به یاد داریم.
اگر از کسی که دوست داریم دور باشیم، حتی عبورِ رهگذران نیز ما را به یاد او می‌اندازد.

•