^^

کپشن.
می‌گفتم: «دوستمه.»
نه برای اینکه دروغ نگم،
برای اینکه حقیقت
هنوز جرأت اسم داشتن نداشت
او گوش می‌داد،
نه مثل تو که دوست داشتی.
کم‌توقع بود،
کم‌عمق،
و دقیقاً برای همین
راحت‌تر .
وقتی پیداش کردم،
نفهمیدم دارم خیانت می‌کنم؛
فقط فهمیدم
دیگه لازم نیست تلاش کنم.
تو بهتر بودی،
اما «بهتر بودن»
همیشه جذاب نیست.
بهتر بودن مسئولیت میاره،
عمق می‌خواد،
و من
آماده‌ی اون نبودم .
نرفتم پیش کسی بهتر از تو،
رفتم پیش کسی
که منو مجبور نمی‌کرد
نسخه‌ی بهتری از خودم باشم.

و این اعترافه،
نه دفاع .
یکم از زاویه دید اون ببینم؛