خنده بر پاره گریبانی مان می کردند

خنده بر پاره گریبانی مان می کردند

خنده بر بی سر و سامانی مان می کردند


پشت دروازه ی ساعات معطل بودیم

خوب آماده ی مهمانی مان می کردند


از سر کوچه ی بی عاطفه تا ویرانه

سنگ را راهی پیشانی مان می کردند


هر چه ما آیه و قرآن و دعا می خواندیم

بیشتر شک به مسلمانی مان می کردند


شرم دارم که بگویم به چه شکلی ما را

وارد بزم طرب خوانی مان می کردند


بدترین خاطره آن بود که در آن مدت

مردم روم نگهبانی مان می کردند


هیچ جا امن تر از نیزه ی عباس نبود

تا نظر بر دل حیرانی مان می کردند
دیدگاه ها (۲)

چند پارتی بازی ممنوع

پارت دهم (پارت آخر): «روی لبه‌ی آتش، رقص تا به آخر»مه غلیظی ...

**قسمت ۱۸: بذرِ تردید در دلِ خاکِ تازه**زمینِ تازه متولد شده...

پارت چهارم ❤️ایزوکو هنوز نمی‌توانست نگاهش را از کاتسوکی بگیر...

👑 پارت پنجم | شام در قصرغروب همان روز، کالسکه‌ی خانواده‌ی کی...

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_5فصل...

𝐃𝐚𝐫 𝐨𝐦𝐠𝐡𝐞 𝐧𝐞𝐠𝐚𝐡 𝐭𝐨(در عمق نگاه تو)پارت𝟏𝟑...نیم ساعت از آن مو...

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_46فصل نوزدهم | ...

اتاقی که وجود نداشت (part1)باران از عصر شروع شده بود؛ آرام و...

ادامه سناریو

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط