{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هیچ وقت لابه لای گریه هایم سکوت نکردم.

هیچ وقت لابه لای گریه هایم سکوت نکردم.
هر چه صبر کردم دستی روی شانه ام نبودتا گریه ام را بس کنم.تنها هم صدایی من باران پشت شیشه بود.
دیدگاه ها (۳۲)

دوست عجب امنیت خوبی است... میتوانی دردهایت را... ...

زیبایی واقعی انسان درچیست؟روزی شاگردان نزد حکیم رفتند و پرسی...

تقدیم بشما خوبان :اسمش را میگذاریم " دوست مجازی "اما آنسو ی...

از هلهله‌ی ناب نمانی سر صبحدر رخوت مرداب نمانی سر صبحکنسرت پ...

بزار تو حال خودم باشم 💭 :کاش می‌گفتیچقدر باران را دوست داریت...

عاشقانه های شبنم

_____پارت¹³ نفرین کوچولو_____*رُزالینث*به سمت اتاقم رفتم.کتا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط