شب آخر که به خیمه،سخن از آب افتاد

شب آخر که به خیمه،سخن از آب افتاد
دل عباس ز غیرت به تب و تاب افتاد
جرعه ای آب ننوشید ولی در عوضش
دهن عالمی از غیرت او آب افتاد..
دیدگاه ها (۱)

زلف و رخسار تو ره بر دل بی‌تاب زنندرهزنان قافله را در شب مهت...

آسمان باران بده تشنه آب است زمینبی تو ای رحمت حق خانه خراب ا...

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولهاکه عشق آسان نمود اول ولی...

سجاد - آرامش خاطر

تب آسمان شدید ست وستاره سو نداردچه کنم که ماه هم امشب سرگفتگ...

از شعرهای خودم :تنم در لرزِ تنهایی، بهاران شد، نمی‌آیی؟ دلم ...

گرت روزی به کام خویشتن بینم، چه خواهد شدوگر از گلشن وصلت گلی...

ای دل غم جهان مخور، این نیز بگذرددنیا چو هست بر گذر، این نیز...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

فردا فردا کردن

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط