{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ،

ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ،
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺳﭙﯿﺪ
ﻣﯿﺰﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﺪﺍﻭﻡ ﺷﺐ،
ﺑﺎﺯ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺭﺍﺯﻗﯽ
ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯽ ﻋﺎﺑﺮ ﺳﮑﻮﺕ .
ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﻮﺭ
ﺑﺎﺯ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺑﯿﺘﺎﺏ ﺑﺎﻃﻨﻢ .
ﻭاﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﭙﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﮒ،
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺳﯿﺎﻩ،
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺪﺍﻭﻡ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺭﺍ...
دیدگاه ها (۱)

ﺧﺎﻃﺮﺕ ﻫﺴﺖ؟ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺩﺭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﻦﭼﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﻧﺪﺍﻧﯽ،ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﯽ ﭼﻪ ...

مـــن بــه ویــران شــدنــم مـیـخــنـدمو بـه عـشـقی کـه بـه ...

پسری برای خواستگاری دختری رفت، ولی دختر او را رد کرد و گفت ب...

نازنینم بودی و نازت مرا دلگیر کردکاش میشد درد دلهای مرا تصوی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط