نسل ما با واژه حسرت بیشتر از هر واژه ی دیگری آشنایی دا

نسلِ ما با واژه "حسرت" بیشتر از هر واژه ی دیگری آشنایی دارد...
"حسرت" آن همه عمری که به ترس از کنکور گذشت...
"حسرت" یک بار دیگر نشستن روی آن نیمکت ها و یکبار دیگر دست گرفتن آن گچ های رنگی...
"حسرت" دوسالی که به جرم پسر بودن هدر شد...
"حسرت" کارهایی که به جرم زشت بودن،به جرم مردم چه میگویند انجام نشد...
"حسرت" آرزوهایی که بخاطر آرزوهای پدر و مادر فراموش شد...
"حسرت" دوستت دارم هایی که ماند توی گلو و تبدیل نشد به صوت...
"حسرت" خنده های بلند وسطِ خیابان که از ترس نگاه دیگران شد یه لبخند کوچک...
"حسرت" دیوانگی کردن کنار دیگری و تمامت را گذاشتن پای عاشقی...
"حسرت" سینی چایی که گرفته نشد رو به روی کسی و حسرت دست گلی که پیچیده نشد برای کسی...
"حسرت" اسمی که به عنوان همسر نوشته نشد توی شناسنامه و حسرت دختری که چشمانش به کسی نرفت...
نسل ما نسلی است که آه هایشان از سرِ درد و غصه نیست،
از سر حسرت هایی که بی دلیل ماند به دلشان...