بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آینده پژوهی، آینده نگری و پیشگویی آینده، تفاوت‌های بسیاری با هم دارند و نباید به یک معنا تلقی شوند؛ بدیهی است که پژوهش و تحقیق دربارۀ آینده - با نگاه به آینده مبتنی بر اهداف و برنامه‌ها -و غیب‌گویی، متفاوت می‌باشند.
انسان، نگاه به آیندۀ نزدیک یا دور دارد و هیچ کاری را برای گذشته به انجام نمی‌ رساند؛ هم چنین اگر چه هر کاری را در زمان حال انجام دهد، اما برای آینده می‌باشد، نه برای زمان حال؛ به عنوان مثال: حتی اگر کسی یک جرعه آب بنوشد، برای نتیجۀ آن در رفع تشنگی و تأمین نیاز بدن، در آینده می باشد؛ اگر چه آن آینده، لحظاتی بعد باشد.
تحصیل علم، ازدواج، اشتغال، تأمین معاش، فرزندآوری و تمامی رفتارها و کارکردهای فردی و اجتماعی انسان، برای نتیجه‌گیری در آینده می‌باشد.
آیت الله مصباح یزدی رحمة الله علیه: اصولاً کار اختیاری انسان، تنظیم رفتارها و کنش‌ها برای رسیدن به چیزی است که در آینده تحقق می‌ یابد. انسان هیچ وقت برای کار موجود و چیزی که اکنون موجود است، تلاش نمی‌کند. همه تلاش‌ها برای این است که چه کنیم تا به نتیجه برسیم. (سخنرانی در همایش آینده پژوهشی، 15 دى، 1390)
آینده، اگر تعریف و معین نگردد، محدودیتی ندارد و تا قیامت و پس از آن، ادامه دارد؛ لذا گاه زمان آینده معین می‌ شود، به عنوان مثال: یک لحظه بعد، یک ساعت بعد، یک روز، هفته یا سال بعد، یک قرن بعد؛ اما گاه به زمان رسیدن آن علم نداریم، مانند چند قرن بعد، یا پایان دنیا و برپایی قیامت؛ و گاه پایانی ندارد، مانند خلود در بهشت یا جهنم.
آینده پژوهی و آینده نگری :بنابراین، آدمی چه بخواهد و چه نخواهد، چه بداند یا نداند، آینده پژوه است و آینده نگری دارد؛ حرکت او به سوی آینده است و هر چه می‌کند، برای نتیجه‌گیری در آینده می‌ باشد؛ حتی جهان‌بینی‌ها، اعتقادات و رفتار های مبتنی بر آنها نیز با نگاه به آینده شکل می‌گیرند، چنان که اهل معرفت و ایمان، برای رشد، رستگاری ابدی و قُرب بیشتر به خداوند سبحان، بر ایمان خود می‌افزایند و عمل صالح انجام می‌دهند، و اهل دنیا نیز برای بهره‌مندی بیشتر از نعمات دنیوی در آینده، به هر انحراف و گناهی روی می‌آورند!
پیش‌بینی و پیشگویی آینده : پیش‌ بینی و پیشگویی آینده به معنای عام آن، نه تنها غیر ممکن و نادرست نیست، بلکه برای هر انسان عاقلی، ضرورت دارد؛ اما باید مبتنی بر اصول، قواعد و چارچوب‌های عقلی و علمی باشد، نه این هر کسی مانند رمّال‌های حقه‌باز، اعدادی بنویسد، سرکتابی باز کند، جداولی ترسیم نماید، به خطوط کف دست نگاه کند، فال ورق یا قهوه بگیرد (ادامه دارد...)