به من اشاره نکن

به من اشاره نکن
آن هم
آن قدر نا محسوس
که خودم هم نفهمم با منی
یا ادامه سایه ام
بر دیواری که نمی دانم.
از کی پشت سرم سبز شده
خود را به حماقت می زنم:
"حتما با من بود"
مثل تمام دخترکانی که پیش از من
در فکر تصاحب اشاره تو بودند
به دیوار تکیه داده بودند
تا کنار تو
به یاد آن چه ندارند
بیفتند.
.
اشاره نکن
من دیوانگی را دوست دارم
با این که می دانم
اشاره تو
بوی مرگ می دهد
ولی همچنان
لبخند می زنم
لبخند من
از سر حماقت نیست
از خستگی ست
.
اشاره لازم نیست
با اقتدار فرمان آتش بده.
جوخه منتظر فرمان توست
وبیشتر از همه من
نترس
من جان سخت تر از آنم
که تو فکر می کنی
و از پای هزار دیوار؛
زنده برخاسته ام
_____________________
نیلوفر لاری پور
از مجموعه ی "عسل و فروردین"
دیدگاه ها (۴)

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌ویکم: دیوار---بعد از آن بوسه.در باغ. در...

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟙𝟛من از طوفان نمی ترسم، زیرا دارم یاد می گیرم که چگون...

عاشقانه های شبنم بیاد بابامحمدم

با احترام به آن چیزی که کاش داشتی

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_10فص...

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷②⑥تو زیبایی ؛ چو صلح در چشمانِ م...

بسم الله الرحمن الرحیم بی‌هدفی از زبان چوپان پیر :عده‌ای هدف...

୨୧ ─────────────── ୨୧𝑷𝒂𝒓𝒕 𝟐𝟕 🌷🎧𓂃 ࣪˖ ִֶָ «می‌خواستم اینجا اول...

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_26فصل سیزدهم | ...

گاهی دوست داشتن به رسیدن ختم نمی شود.گاهی سهم آدم از یک نفر ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط