حـلالم نکــرده ای، ای دوســت

حـلالم نکــرده ای، ای دوســت

 

من پــر از وحشــتی عجــیـبـم بـاز

 

بی صدا، خسـته، گوشه ی غـربت

 

گشــته ام با غــم دلــم دمـــسـاز

 

از کـــنــارت گذشـــتــم و گـــفـتـی

 

کـــه پر از خشــم و جـنگ و تزویرم

 

بی خــبــر مانــده ای ز حــال دلــم

 

در حــصــاری غــریـــب زنجــیــــرم

 

قسـمتــم از تو شـــعرهای تـو بــود

 

که بـــرایـــم عـــجــیــب شـــیرینـنـد

 

بغـــض بســته گــلـــوی و نــای مرا

 

اشــــک هــــا یـــادگـار دیـــریــنــنـــد