من مسافتی بس طولانیاز جهانِ پیش از تولدتا پشت این پنجرهی باران خوردهپیمودم برای دیدارتمن شعر را دیدمعطر شببو را نیزمن عشقِ بید به باد را دیدمباران را نیزاما تو را نه! تو را ندیدم!