من‌ مسافتی بس طولانی‌

من‌ مسافتی بس طولانی‌
از جهانِ پیش از تولد
تا پشت این پنجره‌ی باران خورده
پیمودم‌ برای دیدارت
من شعر را دیدم
عطر شب‌بو را نیز
من عشقِ بید به باد را دیدم
باران را نیز
اما تو را نه!‌ تو را ندیدم!