{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی دلم به اندازهی غاری که آدمهایش

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش
به جای دیگری کوچ کرده‌اند می‌گیرد
و تنهایی
مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود
گاهی دلم گُلی می‌شود
که زنبوری در آن مُرده است
#غلامرضا_بروسان
دیدگاه ها (۱)

گوش نکن...تو هم مانند من درگیر میشویگوش‌هایت را بگیرمبادا بش...

.اگه آدما به عنوان گزینه بهت نگاه میکننترکشون کن مثل یه انتخ...

این آمدن و رفتن آدم هابه من یاد داد که اگر قرار است روزیبه ی...

هوای دلم...در حالت هشدار است!اما من...نه عاشقی کردن راتعطیل ...

آدم وقتی جوان است، به پیری جور دیگری فکر می کند. فکر می کند ...

گاهی نگه به چهره ی زردم توماه کنزان نرگسان مستِ خودت روبه را...

گاهی نگه به چهره ی زردم توماه کنزان نرگسان مستِ خودت روبه را...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط