فال من را بگیر و جانم را

فال من را بگیر و جانم را
من از این حال بی کسی سیرم
دست فردای قصه را رو کن
روشنم کن چگونه میمیرم

من به تعبیر خواب مشکوکم
هر کسی خواب عشق را دیده ست
صبح فردای غرق در کابوس
رو به دستان قبله خوابیده است

من به رفتار عشق مشکوکم
در دل مشتِ بسته اش چیزی است
روی رویَش شکوه شیراز است
پشت رویش قشون چنگیزی است

توی تنهایی خودم بودم
یک نفر آمد و سلامی کرد
توی این شهر خالی از مردم
یک نفر داشت کودتا می کرد

به وجود آمدم که داغت را
پشت دستان خود نگه دارم
مثل دنیای بعد اسکندر
تخت جمشید بعد از آوارم

تخت جمشید بعد از آوارم
سرستون های من ترک خوردند
بعد باران تیر باریدند
هرچه بود و نبود را بردند

سر بچرخان و باز جادو کن
مال دنیای خر شدن هستم
بوسه ها را به جان من انداز
مرد این جنگ تن به تن هستم