بیا گاهی به خودت دروغ بگو،

بیا گاهی به خودت دروغ بگو،
چند دروغ ساده،
مثل من خوبم،
آرامم،
خوشحالم...
بیا گاهی اشتباه کن اشتباه بنویس، خواهر،خواستن،خواهش را بدون " واو " بنویس، ترس را با هر " ط/ت " که دوست داشتی، بنویس و ببین که آب از آب تکان نمی خورد،
که زندگی راه خودش را می رود،
که چرخ زندگی با اشتباه تو نمی ایستد...
اصلا بیا گاهی خودت را به کوچه علی چپ بزن توی کوچه علی چپ قدم بزن, راه برو, سوت بزن, نگو یکبار باختم تعطیل،
دیگر بازی نمیکنم،
زندگی با این باختن ها، این افتادن ها، زمین خوردن هاست که زندگی می شود،
خطر کن بی پروا،
سر چیزهای بزرگ زندگی،
کارت،
اعتبارت،
جانت حتی، اینهمه احتیاط که چه؟ که خط نیفتد روی شیشه ی دلت؟؟؟...
بیا یکبار بی هدف،
بی نقشه،
بی قطب نما راه بیفت،
بی توشه حتی،
برو ، بباز، نرس، نترس، بازی کن، آنقدر تا چیزی برای باختن نماند،
تا از دست دادن عادت شود و باختن پالایش روح...
باور کن زمین خوردن جزیی از زندگیست,
بازی کن...
که با این بازی کردنها بزرگ میشوی، قد می کشی و لذت میبری.

زندگی کن با لذت!!!"