{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

تنهایی،

تنهایی،

شاخه‌ی درختی‌ست پشتِ پنجره‌اَم

گاهی لباسِ برگ می‌پوشد


گاهی لباسِ برف

اما، همیشه هست!
دیدگاه ها (۱)

سخـــــــــتــی تــنهــایی را وقتـــــی فــــهمیـــدمکــ ــه...

اشتباه نکننه زیباییِ تو، نه محبوبیتِ تومرا مجذوب خود نکردتنه...

قلبمو هدیه می دم بهت . مواظبش باش . نه به خاطر اینکه قلبمه ب...

وقتی حس میکنمجایی در این کره خاکی تو نفس میکشیو من از همان ن...

پاییز، فصلِ رفتن‌هایی‌ست که به سکوت می‌گذرند؛فصلِ برگ‌هایی ک...

پاییز در راه استفصلِ شکفتنِ ترنم‌های عاشقانهدر کلبه‌ی شعر و ...

مردی که در کنارم بود

نیکزاد افرسی نیا هرسین تنهایی انسان

زمین سمفونی برگ‌هاستنم می‌زند بارانبدجور بوی غربت می‌دهد این...

زندگی، همیشه آن چیزی نیست که می‌خواهی؛ گاهی آن چیزی‌ست کهبای...

رها🍂خدایاپاییز را با نام تو آغاز می کنیمبرگ ریزان غم ها را ا...

هر کسی فکرش آشوب است ...شب ها هر کسی پشت پنجره ی خانه اش درو...

‌ صبح☀️فقط آغاز یک روز تازه نیست…یادآوریِ این است کهنور همیش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط