کاش بر خیمه ی سبزت گذرم می افتاد

کاش بر خیمه ی سبزت گذرم می افتاد
کاش بر صورت ماهت نظرم می افتاد

کاش از چشم تر تو دو سه قطره باران
پسر فاطمه بر چشم ترم می افتاد

کاش در لحظه ی تاریک گناهان آقا
مرده بودم به خدا بال و پرم می افتاد

کاش از سوی تو ای صاحب ما یک قرعه
گریه و ناله به وقت سحرم می افتاد

کاش آن روز که در کرب و بلا می باشی
لحظه ای هم گذر من به حرم می افتاد

کاش هر جمعه که می شد، فقط از عشق خودت
فکر دنبال تو گشتن به سرم می افتاد